Witaj, nazywam się Waldemar Lipiński
Od prawie 20 lat zgłębiam jak powstaje styl przywiązania i co sprawia, że jedni budują bezpieczne relacje, a inni wciąż wpadają w te same schematy.
Efektem tych poszukiwań jest moja autorska Metoda Bezpiecznej Więzi
Źródła, na których opieram swoją pracę
Bazuję m.in. na dorobku Bowlby’ego, Porgesa, Perry’ego, Sapolsky’ego, Siegel’a – badaczy, którzy pomagali zrozumieć dlaczego jedni czują się bezpieczni w relacjach, a inni ciągle walczą o bliskość lub uciekają.
Moja praca nie jest zbiorem intuicji – jest efektem prawie 20 lat badań, analizy literatury i codziennej aktualizacji wiedzy. Korzystam z dorobku naukowców i badaczy, którzy położyli fundament pod to, jak rozumiemy dziś rozwój człowieka, styl przywiązania i neurobiologię relacji.
Wybrane kluczowe postacie, na pracy których się opieram:
Biologia, ewolucja i zachowania:
- Tibor Gánti – chemoton (pierwsze „oprogramowanie” ożywionej materii)
- Darwin, Lamarck – ewolucja oraz wpływ środowiska
- Konrad Lorenz – etologia, wdrukowanie figury przywiązania
- Frans de Waal, Robert Sapolsky – biologia porównawcza, etologia
Więź, wczesne dzieciństwo i deprywacja:
- John Bowlby – teoria więzi
- Melanie Klein, William Fairbairn – teoria relacji z obiektem
- René Spitz – deprywacja emocjonalna
Neurobiologia i umysł:
- Michael Gazzaniga, Antonio Damasio – neurobiologia i teorie umysłu
- Joseph LeDoux – neurobiologia emocji
- Stephen W. Porges – teoria poliwagalna
- Metzinger, Hohwy, Llinás – umysł predykcyjny
Rozwój dziecka:
- Erikson, Piaget, Bandura, Wygotski, Montessori, Skinner, Freud, Coles – klasyczne teorie rozwoju i uczenia się
Trauma, regulacja i psychiatria dziecięca:
- Bruce D. Perry – neurobiologia traumy i rozwój dziecka
Cybernetyka i psychocybernetyka:
- Marian Mazur, Maxwell Maltz
Inni autorzy, którzy mieli znaczący wpływ na moją pracę:
Jean Liedloff, Alice Miller, Elaine Morgan, Rachel Heller, Daniel Siegel, Alexander Lowen, David Graeber, Nikhil Chaudhary, Kacper Pobłocki, Eva Jablonka i wielu innych badaczy, których prace pomogły mi spojrzeć na człowieka jako na system rozwijający się w relacji z otoczeniem.
Stała aktualizacja wiedzy
Od ponad dekady codziennie czytam bieżące publikacje naukowe.
Dbam o to, by moja praca nie tylko była osadzona w teorii, ale także zgodna z aktualnymi osiągnięciami współczesnej psychologii, neuronauki i nauk o człowieku.
Jeśli czujesz gotowość, możesz zacząć kierować swoje relacje w stronę większego spokoju, pewności i bliskości.
W 2016 roku założyłem Fundację XXII,
a Projekt Bezpieczne Przywiązanie jest częścią jej misji statutowej.